Tatil planları yapılırken tercihler de değişiyor. Bir zamanlar deniz manzarası, geniş odalar, havuz ve otelin sunduğu olanaklar listenin başında yer alırken bugün seyahatin kendine özgü bir hikayesi olması da giderek önem kazanıyor.
Bir şehrin geçmişini keşfetmek, yerel yaşamın içine karışmak, tarihi bir yapıda konaklamak ya da başka bir dönemin izlerini taşıyan sokaklarda dolaşmak… Bazı seyahatlerde asıl ayrıcalık, gidilen yerde geçirilen zamandan çok, o yerin insanda bıraktığı iz oluyor.
Bu arayış, konaklama dünyasında da karşılık buluyor. Tarihi konaklar, eski tren istasyonları, saraylar ve farklı dönemlerden kalan yapılar, özgün hikayeleriyle yeniden hayat buluyor. Böylece oteller yalnızca uyumak ve dinlenmek için kullanılan mekanlar olmaktan çıkıp bir kentin kültürünü, mimarisini ve hafızasını deneyimlemenin yollarından birine dönüşüyor.
Dünyada bu yaklaşımın dikkat çekici örnekleri var. Hilton’un Curio Collection markası da birbirinden farklı geçmişlere ve mimari kimliklere sahip otelleri portföyünde bulunduruyor.
Bir edebiyatçının izinden
Moskova’daki Chekhoff Hotel Moscow, bu anlayışın edebiyatla buluştuğu örneklerden biri. Rus edebiyatının önemli isimlerinden Anton Çehov’un bir dönem yaşadığı ve çalıştığı tarihi binada hizmet veren otel, bulunduğu yerin geçmişini de konaklama deneyiminin bir parçası haline getiriyor. Bir yazarın yaşadığı binada konaklamak, edebiyat meraklıları için ayrı bir anlam taşıyor. Duvarların ve mekanların tanıklık ettiği geçmiş, hayal gücüyle birleşerek seyahati başka bir deneyime dönüştürüyor.
ABD’deki St. Louis Union Station Hotel ise başka bir hikaye anlatıyor. 1894’te açılan eski tren istasyonu, bir dönem ülkenin en hareketli demiryolu merkezlerinden biriydi. Zaman içinde işlevini yitiren yapı, 1985 yılında otele dönüştürüldü. Yüksek tavanları ve görkemli büyük salonu, istasyonun eski ihtişamını bugün de hatırlatıyor. Bir zamanlar yolcuların tren beklediği alanların yeni bir yaşam kazanması, endüstriyel mirasın nasıl farklı bir işleve kavuşabileceğinin dikkat çekici bir örneği.
İskoçya’nın Edinburgh kentindeki The Caledonian Edinburgh da şehrin demiryolu tarihine uzanan geçmişiyle öne çıkıyor. 1903 yılında açılan tarihi otel, kentin mimari belleğinin bir parçası. Bugün binanın geçmişi, yalnızca korunmuş mimari ayrıntılarda değil, yapının taşıdığı kimlikte de varlığını sürdürüyor.
İspanya’nın Cáceres kentindeki Palacio de Godoy ise 16. yüzyıldan kalma bir sarayın yeni işlev kazanmasına örnek oluşturuyor. 1563 yılında inşa edilen yapı, tarihî mimarisini çağdaş konaklama anlayışıyla bir araya getiriyor. Böylece eski bir saray, yalnızca geçmişin izlerini sergileyen bir anıt olarak kalmıyor; günümüzün yaşamına da dahil oluyor.
İstanbul’da geçmişin içinde konaklamak
Bu yaklaşımın İstanbul’daki karşılığını görmek için Sultanahmet’e bakmak yeterli. Ayasofya ile Topkapı Sarayı arasında, tarihi Soğukçeşme Sokağı’nda sıralanan Osmanlı konakları, şehrin geçmişini yalnızca uzaktan seyretmek yerine onun içinde yaşama fikrini somutlaştırıyor.
Hagia Sofia Mansions İstanbul, Curio Collection by Hilton, bu dokunun içinde yer alıyor. Klasik otellerden farklı olarak tek bir büyük binaya dayanmayan yerleşim, birbirinden bağımsız tarihi konaklara yayılıyor. Ahşap cepheler, dar sokaklar, avlular ve bahçeler, konaklama deneyiminin doğal parçaları haline geliyor.
Otelin bulunduğu bölgeyi özel kılan, tarihi yapıların birbirinden bağımsız anıtlar olarak değil, bütünlüklü bir kent dokusunun parçaları olarak varlığını sürdürmesi.
Türkiye’nin üst segment konaklama pazarında yer alan otel, konumu ve özgün yerleşimiyle yüksek fiyatlı konaklama seçenekleri arasında bulunuyor.
Yeşil Ev konağının hikayesi
Hagia Sofia Mansions’ın tarihi mirasla kurduğu ilişki, otelin bünyesindeki Yeşil Ev’de düzenlenen bir basın buluşmasıyla da gündeme geldi. Otel Genel Müdürü Barış Atik’in ev sahipliğinde gerçekleşen buluşmada, İstanbul’un mimari mirası ve geçmişten günümüze liderlik anlayışı üzerine keyifli bir sohbet gerçekleşti.
Otel bünyesinde yer alan Yeşil Ev’in kendi hikayesi de İstanbul’da tarihi yapıların nasıl yeniden hayat bulduğunu anlatıyor.
Geçmişi 19. yüzyıla uzanan konak, Osmanlı döneminde Reji Nazırı Şükrü Bey’in ikametgahı olarak kullanılmış. Zaman içinde yıpranan yapı, Türkiye Turing ve Otomobil Kurumu tarafından Çelik Gülersoy’un öncülüğünde gerçekleştirilen çalışmalarla yeniden ayağa kaldırılmış.
1984 yılında Yeşil Ev adıyla hizmet vermeye başlayan konak, tarihî mimarinin korunmasına yönelik çalışmasıyla 1985’te Europa Nostra ödülüne layık görülmüş. Bu restorasyon, İstanbul’un geleneksel konut mimarisine ait bir örneğin yeniden kent yaşamına kazandırılması ve geçmişle bugünün arasında bağ kurulması açısından da önem taşıyor.
Bugün Yeşil Ev, bahçesi, mimarisi ve tarihî atmosferiyle Sultanahmet’in karakteristik mekanlarından biri.
Bir zamanlar konut olarak kullanılan yapının bugün ziyaretçileri ağırlaması, tarihî binaların doğru bir yaklaşımla yeniden işlevlendirilmesinin mümkün olduğunu gösteriyor.
Tarihi mekanlarda liderliği düşünmek
Yeşil Ev’deki buluşmanın odağında, geçmişten günümüze liderlik anlayışı da vardı. MB Akademi Kurucusu Bediz Kılıçkını, farklı dönemlerde öne çıkan liderleri ve onların yönetim anlayışlarını ele alarak liderlik kavramının tarihsel süreç içindeki değişimini anlattı.
Tarihî bir konakta yapılan bu değerlendirmeler, mekanın kendisiyle de anlamlı bir ilişki kurdu. İstanbul’un değişen yaşamına tanıklık etmiş bir yapıda geçmişin liderlerini konuşmak, tarihin yalnızca kitaplarda kalan bilgilerden oluşmadığını hatırlattı.
Buluşmanın ardından düzenlenen Topkapı Sarayı gezisi ise, programın tarihi mekanlarla kurduğu ilişkiyi daha da ileri taşıdı.
Bediz Kılıçkını ve sanat tarihçisi Yasin Saygılı’nın anlatımları eşliğinde Osmanlı İmparatorluğu’nun yüzyıllar boyunca yönetim merkezi olan sarayı keşfettik.
